Ημ/νια δημοσίευσης: Τρίτη, 23 Απριλίου 2013

Η ισλανδική κρίση χρέους κι οι νέοι πολιτικοί συσχετισμοί

Η χρεωκοπία της Ισλανδίας το 2008 οδήγησε, όπως ήταν επόμενο, και σε μεγάλες πολιτικές ανακατατάξεις.

Ο Ιανουάριος του 2009, βρήκε τους Ισλανδούς στους δρόμους, οργανωμένους σε κινήματα να διαμαρτύρονται για την οικονομική κατάσταση της χώρας και να ζητούν την τιμωρία της μέχρι τότε καθεστηκυίας πολιτικής τάξης. Επακόλουθο της λαϊκής οργής ήταν η πτώση της κυβέρνησης Haarde κι η σαρωτική νίκη της αριστεράς στις εκλογές της 25ης Απριλίου.

Η μέχρι τότε διασπασμένη αριστερά δημιούργησε μια κυβέρνηση συνεργασίας υπό την Johanna Sigurdardottir της Σοσιαλδημοκρατικής Συμμαχίας και προχώρησε στη συγκρότηση αναθεωρητικής βουλής για την πρώτη αναθεώρηση του ισλανδικού συντάγματος μετά το 1944.

Μετά τις εκλογές της 25ης Απριλίου αλλά και κατά τη διάρκεια της συνταγματικής αναθεώρησης παρατηρήθηκε ιδιαίτερα αυξημένη κινητικότητα όχι μόνο εντός των κοινοβουλευτικών κομμάτων, αλλά και σε μια διακομματική βάση, με τη ροπή εκπροσώπων των κεντροδεξιών κομμάτων προς το δημοφιλή κι ισχυρό πλέον κεντροαριστερό χώρο. Καταλήγοντας σε μια αναδιανομή κοινοβουλευτικού χώρου η Σοσιαλδημοκρατική Συμμαχία κατέλαβε 19 έδρες, το Ανεξάρτητο Κόμμα 16 έδρες, το Οικοσοσιαλιστικό Κόμμα 11 έδρες, το Προοδευτικό 9 έδρες και το Κόμμα των Πολιτών μια μόλις έδρα.

Κι ενώ η πολιτικοί συσχετισμοί άλλαξαν στην Ισλανδία, τον Ιούλιο του 2009 ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη της Ισλανδίας στην Ευρωπαϊκή ένωση. Το 2010 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο άνοιξε τα περισσότερα από τα θέματα της διαπραγμάτευσης για την ένταξη, όπως αυτά της εξωτερικής πολιτικής, της άμυνας, των θεμελιωδών δικαιωμάτων, των εργασιακών κ.α. αφήνοντας τα πιο νευραλγικά για την ισλανδική οικονομία θέματα όπως το αγροτικό και της αλιείας για εκτενέστερη συζήτηση λίγο πριν το κλείσιμο της συμφωνίας.

Όμως και το κομμάτι της ισλανδικής συμμετοχής στην Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δίχασε για άλλη μια φορά τις πολιτικές δυνάμεις. Με την κυβέρνηση να υποστηρίζει τη συμμετοχή της χώρας με βασικά επιχειρήματα την νομισματική σταθερότητα και την προσέλκυση ευρωπαϊκών επενδύσεων και τον Πρόεδρο της Ισλανδικής Δημοκρατίας να τηρεί μια ευρωσκεπτικιστική στάση σημειώνοντας μια ενδεχόμενη απώλεια εθνικής κυριαρχίας, η απόφαση είναι στην ευχέρεια του ισλανδικού λαού με την διακήρυξη δημοψηφίσματος.

Βάσει των τελευταίων δημοσκοπήσεων, μεγάλη μερίδα των πολιτών με ποσοστό 57,6% είναι κατά της ένταξης, ενισχύοντας τα σενάρια περί διατήρησης μιας ανεξάρτητης στάσης της Ισλανδίας στην πορεία για την οικονομική της ανάκαμψη.

 

Πηγή : Robert Schuman Foundation

email