Ημ/νια δημοσίευσης: Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

WSJ: Οι γερμανικές εκλογές δεν θα αλλάξουν τα δεδομένα

Μέχρι στιγμής οι αναλυτές έχουν συνειδητοποιήσει ότι οι Γερμανικές εκλογές δεν θα αποτελέσουν ένα μεγάλο βήμα υπέρ της περαιτέρω ολοκλήρωσης της ΕΕ. Ωστόσο, επειδή οι περισσότεροι έχουν ασχοληθεί με τις δυναμικές των ενδεχόμενων συνασπισμών, υπάρχουν επί της ουσίας τρεις πολύ πιο προφανείς περιορισμούς που θα συνεχίσουν να περιορίζουν την δυνατότητα της Γερμανίας να δράσει στην ΕΕ για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά τις εκλογές της 22ης Σεπτεμβρίου και θα αποτρέψουν οποιαδήποτε ομαλή μετάβαση προς την τραπεζική ένωση των κρατών της ευρωζώνης ή την περαιτέρω οικονομική ένωση. Ο πρώτος από αυτούς τους περιορισμούς είναι πολιτικός, ο άλλος συνταγματικός και ο άλλος οικονομικός.

Κατά πρώτον, η στήριξη του εγχειρήματος της ευρωζώνης και του κοινού νομίσματος αντιμετωπίζεται από την γερμανική κοινή γνώμη σταθερά υπό προϋποθέσεις. Μεγάλη πλειοψηφία των Γερμανών υποστηρίζει την περισσότερη ολοκλήρωση της ευρωζώνης, εάν αυτή σημάνει περισσότερο έλεγχο στις φορολογικές πολιτικές και στις δαπάνες των υπόλοιπων κρατών. Ωστόσο, σαφής πλειοψηφία αντιτίθεται σε οποιαδήποτε πολιτική συμπεριλαμβάνει ως “εργαλείο” τα χρήματα του Γερμανού φορολογούμενου. Οι τάσεις αυτές στην γερμανική κοινωνία δεν μπορούν να μην λαμβάνονται υπόψιν από τις πολιτικές ηγεσίες, εφόσον η δομή του πολιτικού συστήματος (ομοσπονδιακό) φέρει στο προσκήνιο εκλογές ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Ανάμεσα στις γερμανικές εκλογές και την προβλεπόμενη ημερομηνία τερματισμού του προγράμματος χρηματοδοτικής στήριξης της Ελλάδας (Ιούνιος 2015), θα λάβουν χώρα τουλάχιστον άλλες 5 εκλογές σε πολιτειακό επίπεδο στην Γερμανία, ενώ κανείς δεν πρέπει να ξεχνάει τις Ευρωπαϊκές Εκλογές του 2014. Συμπέρασμα: οι Γερμανοί πολιτικοί δεν μπορούν να ξεφύγουν από την κοινή γνώμη.
Κατά δεύτερον, η Γερμανική Δημοκρατία ιδρύθηκε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ειδικά για να αποτρέψει βιαστικές συγκεντρώσεις δύναμης. Το συνταγματικό δικαστήριο της Γερμανίας είναι ένας θεσμός που βρέθηκε εκεί κατόπιν συστημικών πιέσεων Βρετανών και Αμερικάνων για να διασφαλίσουν ότι θα υπάρχουν δικλείδες ασφαλείας για να αποτραπεί η ταχεία και ανεξέλεγκτη προώθηση πολιτικών. Επομένως, στη σημερινή Γερμανία, η αργοπορία και η ανάγκη επίτευξης του λεγόμενου “consensus” είναι μία αναπόδραστη πραγματικότητα, που δεν θα αλλάξει μετά τις γερμανικές εκλογές. Το Συνταγματικό Δικαστήριο έχει ήδη διαμηνύσει μέσω απόφασής του ότι για να προωθηθεί οποιαδήποτε τραπεζική ή άλλου τύπου ένωση, απαιτείται συνταγματική αλλαγή στη Γερμανία.
Τέλος, η Γερμανία δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά την διάλυση της ευρωζώνης καθώς το χρέος της θα εκτιναχθεί στο 192% του ΑΕΠ ενώ έχει άμεση έκθεση λόγω της σοβαρής εμπλοκής της στα πακέτα διάσωσης των χωρών του Νότου. Παράλληλα, είναι αντιμέτωπη με δημογραφικά προβλήματα, με τον πληθυσμό της να αναμένεται να πέσει μέχρι το 2050 από τα 82 εκατομμύρια στα 70 εκατομμύρια. Αυτό σημαίνει λιγότεροι εργαζόμενοι και επομένως θέτει σε επισφαλή θέση τα ασφαλιστικά ταμεία της χώρας και τις δομές του κοινωνικού της κράτους.

Επομένως, στην περίπτωση που σχηματισθεί κυβέρνηση με τη συμμετοχή των Σοσιαλδημοκρατών, ενδεχομένως να υπάρξει μία περιορισμένη χαλάρωση της πολιτικής της λιτότητας προς όφελος των δομικών μεταρρυθμίσεων, αλλά η εγκατάλειψη της κεντρικής ιδέας της πολιτικής της λιτότητας αποκλείεται να εγκαταλειφθεί.

Τέλος, αναμένεται η γερμανική κυβέρνηση, ανεξάρτητα από τους συμμετέχοντες, να συνεχίσει τις πιέσεις της στις υπόλοιπες χώρες αναφορικά με την φορολόγηση και τις δαπάνες, ενδεχομένως μέσω των Ευρωπαϊκών θεσμών ως αντάλλαγμα για την παροχή περισσότερων χρημάτων (με τη μορφή δανείων).

Πηγή: WSJ

 

email