Ημ/νια δημοσίευσης: Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2013

Οι Γερμανικές Εκλογές ανατρέπουν τις ισορροπίες

Οι εκλογές της Κυριακής ανέτρεψαν το πολιτικό τοπίο στη Γερμανία καθώς παρά τον θρίαμβο Μέρκελ, για πρώτη φορά ο συντηρητικός συνασπισμός βρέθηκε σε μειονεκτική θέση με τους Φιλελεύθερους να μην καταφέρνουν να μπαίνουν στην Βουλή, ενώ τα ποσοστά που συγκέντρωσε το αντιευρωπαϊκό κόμμα επιβεβαίωσε την ανησυχία των Κομματικών ηγεσιών της Γερμανίας, η οποία είχε μία σταθερή και ριζωμένη ευρωπαϊκή προοπτική, ανεξαρτήτως κυβερνητικού συνασπισμού.

Η έξοδος των Φιλελευθέρων από το Κοινοβούλιο, οι οποίοι έχουν συμμετάσχει σε κυβερνήσεις συνασπισμού ως ο μικρότερος εταίρος τα τελευταία 46 χρόνια (σε σύνολο 64 ετών), είναι η πρώτη φορά στην μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας. Τμήμα των ψηφοφόρων τους κατευθύνθηκε στο Κόμμα “Εναλλακτική για την Γερμανία”, το οποίο συγκέντρωσε ποσοστό υψηλότερο από αυτό που του έδιναν οι δημοσκοπήσεις.

Ο απολογισμός για τους Σοσιαλδημοκράτες είναι σκληρός εφόσον κατέγραψαν τα δεύτερα χειρότερα αποτελέσματά τους με τα ποσοστά τους να αγγίζουν το 25% έχοντας έναν υποψήφιο που δεν κατάφερε να εμπνεύσει τους ψηφοφόρους. Οι Πράσινοι, που απώλεσαν το βασικό τους επιχείρημα όταν η Μέρκελ ανακοίνωσε την αποδέσμευση της Γερμανίας από την πυρηνική ενέργεια το 2011, κατάφεραν να συγκεντρώσουν μόλις 8,4%.

Η αποτυχία των κομμάτων δεν οφείλεται μόνο στις δικές τους εσωτερικές αδυναμίες, αλλά και στην ικανότητα της Καγκελαρίου να προσαρμόζεται κάθε φορά στις πολιτικές αντιπαραθέσεις με τα υπόλοιπα κόμματα. Προχωρεί σε ευέλικτες αναδιπλώσεις και υιοθετήσεις θέσεων με επιχείρημα ότι “οι Χριστιανοδημοκράτες δεν είναι ένα συντηρητικό κόμμα με παρωπίδες”. Ο Cem Ozdemir των Πρασίνων σχολιάζει: “Γίνεται Πράσινη όταν τη συμφέρει και Σοσιαλδημοκράτισα όταν πάλι έχει κάτι να επωφεληθεί”. Αυτό βέβαια  δεν είναι απαραίτητα κακό εφόσον κρίνεται σκόπιμο ένα κόμμα που βρίσκεται σε επαφή με την κοινωνία που εκπροσωπεί και που το αναδεικνύει να ακολουθεί μία συνθετική στρατηγική, υιοθετώντας προτάσεις άλλων κομμάτων που θεωρείται ότι εξυπηρετούν το εθνικό συμφέρον. Κοινώς, εξασφαλίζεται ένα πολιτικό πλεονέκτημα εις βάρος των αντιπολιτευτικών κομμάτων με ταυτόχρονη εξυπηρέτηση του εθνικού τους συμφέροντος.

Το κόμμα που είχε τη μεγαλύτερη επιτυχία στις εκλογές είναι αυτό της Αριστεράς με 8,6% δίνει έμφαση στην κοινωνική δικαιοσύνη και στον πασιφισμό αλλά θεωρείται ως παρίας του πολιτικού συστήματος πρωτίστως λόγω του κομμουνιστικού του παρελθόντος στην Ανατολική Γερμανία.

Οι μόνες επιλογές που έχει η Μέρκελ για να κατορθώσει να σχηματίσει σταθερό συνασπισμό με κάποια ιδεολογική συνέχεια είναι ανάμεσα σε Χριστιανοδημοκράτες-Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινους. Η πλειοψηφία των Γερμανών ευνοεί το σχηματισμό του Μεγάλου Συνασπισμού, όπως και η ίδια η Μέρκελ εφόσον μία τέτοια συμμαχία θα της εξασφάλιζε άνετη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο και θα διευκόλυνε την προώθηση των νομοθετικών της πρωτοβουλιών.
Οι μεγαλύτερες διεργασίες θα συμβούν στο Φιλελεύθερο Κόμμα, το οποίο για να επιβιώσει και να ανακτήσει το ρόλο του στην πολιτική ζωή της Γερμανίας, θα πρέπει να επανεξετάσει τις θέσεις τους με τις εισηγήσεις που δέχεται η κεντρική του ηγεσία να στρέφονται προς την σκλήρυνση της ρητορικής τους και των προτάσεών τους σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή πολιτική και συγκεκριμένα στις οικονομικές διασώσεις των ευρωπαϊκών χωρών.

WSJ Eπιμέλεια Λιούντρη Χριστιάννα

email