Ημ/νια δημοσίευσης: Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014

Οι δέκα εκλογές που θα μας απασχολήσουν το 2014

Οι εκλογές που πραγματοποιήθηκαν το 2013 δεν αποτελούν ορόσημο για την παγκόσμια ιστορία. Σημαντική θεωρήθηκε η εκλογή του Hassan Rouhani στην Τεχεράνη καθώς εδραίωσε μια σταθερή διπλωματική λύση στην αντιπαράθεση για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. 

Ωστόσο, η έκβαση των περισσότερων από τις εκλογές που διεξήχθησαν είχαν σημασία για τους πολίτες της εκάστοτε χώρας όπου διεξάγονταν. Παρόλα αυτά, αξίζει να σημειωθεί ότι ανά τον κόσμο περισσότεροι από 500 εκατομμύρια άνθρωποι συμμετείχαν στις εθνικές εκλογές, εκλέγοντας συνολικά 7917 εκπροσώπους σε όλα τα κοινοβούλια και τις προεδρίες ανά τον κόσμο.


Συνολικά, η υψηλότερη προσέλευση ψηφοφόρων το 2013 σημειώθηκε στην Μάλτα με ποσοστό που άγγιξε το 92.95%, ενώ η χαμηλότερη στην Σλοβακία 12,21%. Ακόμη, τα τρία υψηλότερα ποσοστά συμμετοχής των ψηφοφόρων καταγράφηκαν στην Κένυα (85,91%), στη Μαλαισία (84,84%) και στην Ισλανδία (81,44%). Εν αντιθέσει, τα τρία χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στη Γεωργία (46.96%), στη Χιλή (49,3%) και στη Βουλγαρία (51,33%).


Ακολούθως για το έτος 2014 έχουν προγραμματιστεί δέκα εκλογικές αναμετρήσεις που αναμένεται ότι θα απασχολήσουν το ευρύ κοινό καθώς θα έχουν αντίκτυπο πέραν των συνόρων της χώρας όπου θα διεξαχθούν:

1.    Αφγανιστάν - Προεδρικές εκλογές (Σάββατο 5 Απριλίου 2014)
Ιδιαίτερης σημασίας κρίνονται οι προεδρικές εκλογές του Αφγανιστάν. Παρά τις προσπάθειες για μεταρρύθμιση του εκλογικού συστήματος μετά τις εκλογές του 2009 είναι πολύ πιθανό οι εκλογές του 2014 να απειληθούν από τη διαφθορά, την έλλειψη ασφάλειας και διαφάνειας. Είναι βέβαιο ότι ο νυν Πρόεδρος Hamid Karzai δεν θα είναι υποψήφιος για τρίτη θητεία. Το ποιος θα τον διαδεχθεί φαίνεται να είναι ακόμη ασαφές, παρόλα αυτά η Ανεξάρτητη Εκλογική Επιτροπή έχει αποκλείσει τους 16 από τους 27 υποψηφίους αφήνοντας μόλις 11 στον εγκεκριμένο κατάλογο. Είναι πιθανό να προηγούνται, έναντι των υπολοίπων, οι Abdullah Abdullah και Ashraf Ghani Ahmadzai (υποψήφιοι και στις προεδρικές εκλογές του 2009) όπως επίσης και ο Qayum Karzai (αδερφός του Hamid Karzai). Ωστόσο, το πολιτικό πεδίο παραμένει ανοιχτό για νέους υποψηφίους. Βέβαιο είναι το ότι ο νέος πρόεδρος θα αντιμετωπίσει δυσκολίες καθώς οι διεθνείς δυνάμεις έχουν προγραμματίσει να αποσυρθούν από το Αφγανιστάν μέχρι το τέλος του επόμενου έτους ενώ παράλληλα οι δυνάμεις των Ταλιμπάν παραμένουν ακόμη ισχυρές σε πολλά μέρη της χώρας.

2. Ιράκ – Κοινοβουλευτικές Εκλογές (Τετάρτη 30 Απριλίου 2014)
Η δημοκρατία του Ιράκ δεν μπορεί να είναι υποδειγματική ωστόσο εξακολουθεί να είναι άμεσα συνδεδεμένη με τις πολιτικές και θρησκευτικές διαιρέσεις της χώρας. Ο νυν πρωθυπουργός Nouri al-Maliki επιδίωκε να παραμείνει στη θέση του για τρίτη θητεία, ωστόσο το ιρακινό Ανώτατο Δικαστήριο τροποποίησε τον σχετικό νόμο περιορίζοντας τον αριθμό συνεχόμενων θητειών (ως Πρόεδρος) σε δύο. Να σημειωθεί ότι το κόμμα του Nouri al-Maliki, Κράτος του Νόμου (State of Law), δεν πήγε καλά στις επαρχιακές εκλογές του 2013. Aκόμη, σήμερα το Κράτος του Νόμου έχει υπό τον έλεγχο του τις μισές από τις επαρχίες στις οποίες υπάρχει πλειοψηφία Σιιτών. Θεωρητικά ο Nouri al-Maliki θα ήταν κατάλληλος για να γίνει ο επόμενος πρωθυπουργός της χώρας, ωστόσο τα αντίπαλα κόμματα είναι πολύ πιθανό να αποφασίσουν ότι η πολιτική του μετάβαση θα μπορούσε να αυξήσει την πολιτική αστάθεια.. Το μέλλον της δημοκρατίας του Ιράκ θα εξαρτηθεί από το αν οι ηγέτες του θα μπορέσουν να ελέγξουν τις ενέργειες των εξτρεμιστών και στις δύο πλευρές του θρησκευτικού χάσματος της χώρας.

3. Ινδία – Κοινοβουλευτικές Εκλογές (Απρίλιος ή Μάιος 2014)
Οι Κοινοβουλευτικές Εκλογές στη πολυπληθέστερη δημοκρατία του κόσμου παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Περισσότεροι από 700 εκατομμύρια άνθρωποι θα προσέλθουν σε περισσότερα από 800.000 εκλογικά τμήματα και πρόκειται να χρησιμοποιήσουν περισσότερα από 1,3 εκατομμύρια μηχανήματα ψηφοφορίας για να ψηφίσουν μεταξύ περισσότερων από 1.300 πολιτικά κόμματα. Οι Κοινοβουλευτικές Εκλογές του 2014 ενδέχεται να δώσουν τέλος στην 10χρονη εξουσία του Κόμματος του Κογκρέσου. Ακόμη το πολιτικό κόμμα της οικογένειας Gandhi είναι πιθανό να έχει μεγάλες απώλειες καθώς οι ψηφοφόροι του είναι δυσαρεστημένοι από την επιβραδυνόμενη οικονομική ανάπτυξη, τις ανεπαρκείς υποδομές και την ανεξέλεγκτη διαφθορά. Ο πολιτικός που προσελκύει την μεγαλύτερη προσοχή είναι ο Narenda Modi, υπουργός επικεφαλής του ινδικού κρατιδίου Gujarat και αρχηγός του κόμματος αξιωματικής αντιπολίτευσης της Ινδίας, Bharatiya Janata Party (BJP). O Modi θεωρείται ο πιο χαρισματικός πολιτικός της Ινδίας, ακόμη κι αν κατηγορείται για το ότι έκανε ελάχιστες προσπάθειες για να σταματήσει την αντί - μουσουλμανικές αναταραχές στο Gujarat το 2002, όπου σκοτώθηκαν περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι. Ωστόσο, το BJP και οι σύμμαχοί του δεν μπορούν να σχηματίσουν κυβέρνηση στις κοινοβουλευτικές εκλογές. Η Ινδία δεν είχε μονοκομματική κυβέρνηση από το 1989. Ως εκ τούτου θα πρέπει να σχηματιστεί κυβέρνηση συνασπισμού η οποία θα κληθεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που θα παρουσιαστούν.  

4. Νότια Αφρική – Εθνικές Εκλογές (μεταξύ Απριλίου και Ιουνίου 2014)
Οι Εθνικές εκλογές του 2014 στη Νότια Αφρική σηματοδοτούν την 20η επέτειο από το τέλος του Απαρτχάιντ. Οι Νοτιοαφρικανοί θα προσέλθουν στις κάλπες υπό δημοκρατικό καθεστώς (δημοκρατικές εκλογές) για πέμπτη φορά. Θα εκλέξουν την Εθνοσυνέλευση, η οποία με την σειρά της θα εκλέξει τον πρόεδρο. Το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο (African National Congress - ANC), που κυβερνά τη Νότια Αφρική από το 1994, αναμένεται ότι θα παραμείνει στην εξουσία ωστόσο είναι βέβαιο ότι θα σημειώσει πτώση στο συνολικό του ποσοστό. Το χαμηλό οικονομικό επίπεδο, η υψηλή ανεργία και η κυβερνητική διαφθορά μαστίζουν τη Νότια Αφρική. Επιπλέον πολλοί νέοι άνθρωποι που γεννήθηκαν μετά το τέλος του Απαρτχάιντ δεν είναι ιδιαίτερα προσκολλημένοι με το ANC συγκριτικά με παλαιότερες γενιές. Ακόμη η Δημοκρατική Συμμαχία, αξιωματική αντιπολίτευση του ANC, είναι πιθανό να επιδιώξει να καθαιρέσει τον Πρόεδρο Jacob Zuma και παράλληλα ένα νέο κόμμα ‘Μαχητές Οικονομικής Ελευθερίας’ (Economic Freedom Fighters) υπόσχεται να αποκαταστήσει την αξιοπρέπεια της μαύρης πλειοψηφίας.

5. Ευρωεκλογές (από Πέμπτη 22 Μαΐου έως Κυριακή 25 Μαΐου 2014)
Οι Ευρωεκλογές θα διεξαχθούν στη σκιά της μεγάλης οικονομικής κρίσης που συνεχίζει να πλήττει αρκετές χώρες της γηραιάς ηπείρου προκαλώντας μεγάλα ποσοστά απαισιοδοξίας στους πολίτες. Σύμφωνα με πολιτικούς παρατηρητές ελλοχεύει ο κίνδυνος, στις Ευρωεκλογές του Μαΐου, οι ψηφοφόροι να στραφούν προς τα λαϊκιστικά και εθνικιστικά κόμματα που συνήθως λειτουργούν στο περιθώριο της ευρωπαϊκής πολιτικής. Αυτό θα αλλάξει τη συζήτηση στο Στρασβούργο και στις Βρυξέλλες, και ενδεχομένως θα περιπλέξει τις μεταγενέστερες αποφάσεις για το ποιοι θα αναδειχθούν στις υψηλές θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά αν τα κόμματα, όπως το Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου (United Kingdom Independence Party), τo φιλανδικό True Finns και το γαλλικό Front National σημειώσουν ‘καλά’ αποτελέσματα, πιθανολογείται ότι ο μεγαλύτερος αντίκτυπος θα είναι σε εθνικό επίπεδο καθώς θα υπάρξει πίεση στις εθνικές κυβερνήσεις από τις λαϊκιστικές απόψεις που θα αναπτυχθούν.

6. Κολομβία, Προεδρικές Εκλογές (Κυριακή 25 Μαΐου 2014)
Το ενδιαφέρον για τις προεδρικές εκλογές της Κολομβίας δεν έγκειται στο αποτέλεσμα καθώς διαφαίνεται ότι ο νυν Πρόεδρος Juan Manuel Santos θα επανεκλεγεί. Εν αντιθέσει, το ενδιαφέρον βρίσκεται στη διαμάχη του με τον προκάτοχό του και πρώην σύμμαχό του Álvaro Uribe Velez. Η σχέση τους ξεκίνησε όταν ο Santos εγκατέλειψε τις σκληροπυρηνικές πολιτικές του Uribe και άρχισε διαπραγματεύσεις με τις Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις της Κολομβίας (Revolutionary Armed Forces of Colombia – FARC). Η κίνηση αυτή οδήγησε τον Uribe να σχηματίσει το δικό του πολιτικό κόμμα, το Δημοκρατικό Κέντρο (Democratic Center) με πρόεδρο τον Oscar Ivan Zuluaga. Πιθανολογείται ότι, ο Zuluaga δεν θα κερδίσει αν και θα μπορούσε να αποτελέσει την αιτία για διεξαγωγή επαναληπτικών εκλογών. Εν τω μεταξύ, ο Uribe αναζητά μία θέση στην κολομβιανή Γερουσία, με την ελπίδα ότι θα μπορέσει να εμποδίσει τις πολιτικές του Santos.  

7. Ινδονησία, Προεδρικές Εκλογές (Πέμπτη 9 Ιουλίου 2014)
Το ενδιαφέρον των Προεδρικών Εκλογών της Ινδονησίας εστιάζεται σε δύο σημεία. Αρχικά από την μία πλευρά είναι ο Joko Widodo, νυν Πρόεδρος της Τζακάρτα και ο άνθρωπος που πολλοί Ινδονήσιοι αποκαλούν ‘Obama της Jakarta’, θεωρείται ότι θα κερδίσει εύκολα αν λάβει μέρος στις προεδρικές εκλογές. Από την άλλη πλευρά είναι γνωστό ότι ο Widodo δεν θα λάβει μέρος στις εκλογές εάν κατέβει ως υποψήφια η Megawati Sukarnoputri, αρχηγός του κόμματος στο οποίο ανήκει και πρώην Πρόεδρος της χώρας. Όποιος και αν κερδίσει τον αγώνα για να διαδεχθεί τον- από το 2004 Πρόεδρο- Susilo Bambang Yudhoyono θα πρέπει να αντιμετωπίσει μία πλήρη ατζέντα προβλημάτων, καθώς η ανάπτυξη της χώρας έχει επιβραδυνθεί και η διαφθορά βρίσκεται σε πολύ υψηλό επίπεδο.    

8. Τουρκία, Προεδρικές Εκλογές (Αύγουστος 2014)
Το ερώτημα που προκύπτει αναφορικά με τις προεδρικές εκλογές της Τουρκίας είναι το εάν ο πρωθυπουργός Recep Tayyip Erdogan, δηλώσει ή όχι υποψηφιότητα. Οι κανόνες του Κόμματος του Erdogan, Justice and Development Party (AKP), ορίζουν ότι ο εκάστοτε πρωθυπουργός μπορεί να παραμείνει σε αυτή την θέση για τρεις θητείες, και το ‘χρονικό περιθώριο’ του Erdogan λήγει τον Ιούνιο του 2015. Στο σημείο αυτό, οι υποστηρικτές του Erdogan προτείνει αναθεώρηση του Συντάγματος με στόχο να δοθεί περισσότερη ‘δύναμη’ στον Πρόεδρο της χώρας και αυτό να αποτελέσει ένα κίνητρο για την μετάβαση από τη μια θέση στην άλλη (όπως έγινε στη Ρωσία με τον Πούτιν). Ωστόσο, τίποτα δεν έχει συμβεί ακόμη λόγω της βίαιης αντίδρασης του απέναντι στις διαδηλώσεις του 2013 γεγονός το οποίο θορύβησε όχι μόνο τους αντιπάλους του αλλά και πολλούς από τους υποστηρικτές του. Παρόλα αυτά, εάν το ΑΚΡ τα πάει καλά στις τοπικές και επαρχιακές εκλογές, που θα διεξαχθούν τον Μάρτιο, θα αυξηθούν οι πιθανότητες υποψηφιότητας του Erdogan στις επικείμενες Προεδρικές Εκλογές τον Αύγουστο.  

9. Βραζιλία, Προεδρικές Εκλογές (Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2014)
Η Dilma Rousseff, νυν πρόεδρος της Βραζιλίας, φαίνεται ότι θα επανεκλεγεί στις Προεδρικές εκλογές τον Οκτώβριο του 2014. Το κύριο ζήτημα σήμερα στην Βραζιλία είναι το εάν θα επικρατήσει από τον πρώτο γύρο ή το εάν θα χρειαστεί και δεύτερος γύρος. Πριν δύο μήνες το πολιτικό τοπίο δεν ήταν και τόσο ευνοϊκό για την Rousseff καθώς το περασμένο καλοκαίρι είχαν γίνει καταγγελίες για τις υψηλές τιμές εισιτηρίων στα λεωφορεία και τα τρένα οι οποίες κατέληξαν σε ευρύτερες διαμαρτυρίες για τον πληθωρισμό, την ανισότητα και τις κακές κυβερνητικές υπηρεσίες. Ωστόσο, η έλλειψη αντιπάλων την βοήθησε να ανακτήσει σιγά – σιγά την δημοτικότητα της.  

10. ΗΠΑ, Ενδιάμεσες εκλογές (Τρίτη 4 Νοεμβρίου)     
Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης ήδη συζητούν τους πιθανούς υποψηφίους για τις προεδρικές εκλογές του 2016. Ωστόσο, μέχρι τότε υπάρχει ένας σημαντικός σταθμός, οι ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο. Τόσο οι Δημοκρατικοί όσο και οι Ρεπουμπλικανοί θεωρούν ότι η νίκη στις φετινές εκλογές θα τους ανοίξει τον δρόμο για τις προεδρικές εκλογές.
Σημειώνεται οι Ρεπουμπλικανοί ελέγχουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων και οι Δημοκρατικοί τη Γερουσία. Ωστόσο, ιστορικά κανένας Πρόεδρος δεν έχει καταφέρει να ανατρέψει την εικόνα στις ενδιάμεσες εκλογές. Με δεδομένο μάλιστα ότι η δημοφιλία του προέδρου Ομπάμα βαίνει μειούμενη, αντίστοιχα με το ενδιαφέρον των αμερικανών για τις εκλογές φαίνεται ότι η παράδοση θα τηρηθεί.
 
Τέλος, υπάρχει ακόμη μια ψηφοφορία που αναμένεται να προσελκύσει το διεθνές ενδιαφέρον. Πρόκειται για δημοψήφισμα που θα πραγματοποιηθεί στην Σκωτία την Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου, με το ερώτημα εάν θα παραμείνει ‘ενωμένη’ με το Ηνωμένο Βασίλειο ή το εάν θα αποτελέσει ανεξάρτητο κράτος, κάτι που δεν έχει συμβεί από το 1707. Οι μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι εκείνοι που τάσσονται υπέρ της ανεξαρτησίας αντιμετωπίζουν μια δύσκολη μάχη. Ο Πρωθυπουργός της Σκωτίας Alex Salmond προσπαθώντας να αλλάξει αυτή την στάση δημοσίευσε ένα προσχέδιο που περιγράφει το όραμα της ανεξάρτητης Σκωτίας. Οι προσπάθειες του θα ενισχυθούν τον Ιούνιο που οι Σκωτσέζοι γιορτάζουν την 700η επέτειο της μάχης του Bannockburn, πρόκειται για ‘ιερή’ στιγμή στην ιστορία της Σκωτίας καθώς οι  Σκωτσέζοι με επικεφαλής τον βασιλιά Robert the Bruce συνετρίβησαν από πολύ μεγαλύτερη αγγλική δύναμη υπό την ηγεσία του βασιλιά Εδουάρδου του δευτέρου. Ωστόσο, κατά πάσα πιθανότητα τα εθνικιστικά συναισθήματα των Σκωτσέζων θα εξασθενήσουν έως το δημοψήφισμα που θα πραγματοποιηθεί τρεις μήνες αργότερα. Τότε θα κληθούν να συγκρίνουν το πραγματικό κόστος ή όφελος που θα έχουν εάν πραγματοποιηθεί η έξοδος τους από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Πηγή: http://www.theatlantic.com/










 

email