Ημ/νια δημοσίευσης: Δευτέρα, 05 Μαΐου 2014

“Δεν ξέρεις εσύ!”

της Φωτεινής Τομαή – Κωνσταντοπούλου
           

Ήταν η γνώριμη φράση που απηύθυνε βαθύνους και συνοφρυωμένος στα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου ο Κωνσταντίνος Καραμανλής κάθε φορά που τα πράγματα έδειχναν να μην πηγαίνουν όπως έπρεπε ή όπως εκείνος ήθελε στη διάρκεια των σκληρών διαπραγματεύσεων μεταξύ 1975 -1981 για την επανενεργοποίηση της Συμφωνίας Σύνδεσης της χώρας μας με τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες που είχε παγώσει το 1968 με την εγκαθίδρυση της στρατιωτικής δικτατορίας.


Έκτοτε μεσολάβησαν πολλά. Όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η σημερινή Ευρώπη δεν είναι η Ευρώπη που οραματίστηκαν οι μεγάλοι εμπνευστές της. Της αλληλεγγύης και των πολιτισμών. Της Ενωμένης Ευρώπης κατά το πρότυπο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής που θα λειτουργούσε ως ανάχωμα στον σοβιετικό επεκτατισμό  εξασφαλίζοντας την ισορροπία δυνάμεων αλλά και θα εγγυάτο την παγκόσμια ειρήνη.


Στη χώρα μας τα δεινά της όποιας εξέλιξης έφταναν πάντοτε νωρίς σε αντίθεση με τα καλά και χαρμόσυνα. Σε αυτά ήμασταν πάντοτε οι τελευταίοι αποδέκτες.
Το ίδιο και σήμερα. Η παγκόσμια κρίση που ταρακούνησε χωρίς εξαίρεση τις οικονομίες ολόκληρου του πλανήτη προκαλώντας ακόμα και θεσμικές εντάσεις στο εσωτερικό των κρατών της Ευρώπης βρήκε τη χώρα μας όχι απλώς απροετοίμαστη αλλά βυθισμένη στο όνειρο μιας επίπλαστης ευδαιμονίας που οι δικοί της και όχι μόνο οι Ευρωπαίοι ταγοί της χάρισαν με τον λογαριασμό όμως να πηγαίνει στους τελευταίους.


Και τώρα, που οι Έλληνες ξυπνήσαμε, αντί να συσπειρωθούμε στον αγώνα που δίνει η κυβέρνηση Σαμαρά να βγούμε από την κρίση, θέλουμε σαν άτακτα και κακομαθημένα παιδιά που αγαπούν το ζεστό ακόμα μαξιλάρι του πρωϊνού ύπνου, αυτού που υποχρεώθηκαν ν’αφήσουν, να γυρίσουμε πίσω στο όνειρο. Το ίδιο όνειρο που ο ΣΥΡΙΖΑ και ο αρχηγός του Αλέξης Τσίπρας υπόσχεται να μας εξασφαλίσει.


Πως; Προσωπικά δεν έχω καμμία, μα καμμία περιέργεια να το μάθω, πολύ περισσότερο να το ζήσω.


Ευτυχώς για τον μεγάλο Καραμανλή, ούτε εκείνος θα μπορέσει να το μάθει για άλλους, βεβαίως, λόγους. Δεν θα μάθει ποτέ ότι το όραμά του, όπως συνοψιζόταν στα πρακτικά συσκέψεων με τον Αντρεόττι στο Παλάτσο Γκίζι σχεδόν τέσσερις δεκαετίες πρίν ένας νεώτερος συνέλλην με μηδενική ιστορική μνήμη θα αναθεωρούσε. Τί είπε ακριβώς ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στον Ιταλό συνομιλητή του τότε;
“Οι λόγοι για τους οποίους ασκώ την πολιτική αυτή επί είκοσι χρόνια είναι εθνικοί, δηλαδή να σταθεροποιήσω την θέση της Ελλάδος μέσα στη Δύση...”


Πρό ημερών μόλις ο κ. Τσίπρας μετά την περιοδεία του στις χώρες της Λ. Αμερικής προτίμησε αντί για το ντιμπέιτ στο Μάαστριχ τη Μόσχα και την Πράγα.


Τελικά είχε δίκιο ο Ελύτης όταν έγραφε “ από σένα η άνοιξη εξαρτάται...”


Τομαή – Κωνσταντοπούλου Φωτεινή
Υποψήφια Ευρωβουλευτής ΝΔ

email