banner
Ημ/νια δημοσίευσης: Τρίτη, 27 Μαΐου 2014

Η Ευρωσκεπτικιστική Ένωση

Ο Νάιτζελ Φάρατζ, αρχηγός του βρετανικού Κόμματος της Ανεξαρτησίας (UKIP), συνοψίζει στο πρόσωπό του το ″σεισμό″ που ταρακούνησε την Ευρώπη στις 25 και 26 Μαΐου. «Η ευρωπαϊκή ενοποίηση κάποτε έμοιαζε αναπόφευκτη: από εδώ και στο εξής αυτό δεν ισχύει», δήλωσε.

Τα πρώτα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών δείχνουν ότι τα ακροδεξιά, αντιευρωπαϊκά κόμματα βγήκαν νικητές της εκλογικής μάχης σε Γαλλία, Βρετανία και Δανία. Μετά την εκτεταμένη οικονομική κρίση, ο μεγαλύτερος κίνδυνος τώρα για την Ευρώπη είναι η οικονομική στασιμότητα και, πάνω απ’ όλα, η απόρριψη της πολιτικής της.
Ωστόσο, υπάρχουν επιφυλάξεις σχετικά με τον άκρατο ευρωσκεπτικισμό. Ακόμα κι αν τα φιλοευρωπαϊκά κινήματα έχουν αποδυναμωθεί, συνεχίζουν να κατέχουν τα δύο τρίτα της πλειοψηφίας στην Ευρωβουλή. Στην Ιταλία, όπου ο πολιτικός κόσμος είναι κατακερματισμένος, το Δημοκρατικό Κόμμα πήρε ξανά την ανιούσα χάρη στο μεταρρυθμιστή Ματέο Ρέντσι και βρίσκεται σε καλό δρόμο να λάβει ποσοστό μεγαλύτερο του 40%. Επιπλέον, μπορεί τα αντιευρωπαϊκά κόμματα να αύξησαν σημαντικά τα ποσοστά τους, εντούτοις στην Ολλανδία και τη Φιλανδία η επίδοσή τους ήταν απογοητευτική.

Παρά ταύτα, η ωμή πραγματικότητα είναι μία: η ευρωπαϊκή πολιτική διαχωριστική γραμμή  μετακινείται ∙  από τα αριστερά στα δεξιά, από φιλοευρωπαϊστές σε πολέμιους της Ευρώπης. Η νύχτα της 25ης Μαΐου ανήκει στους ομοίους της Μαρίν Λεπέν, η οποία, αφού πρώτα… λείανε το Εθνικό Μέτωπο στη Γαλλία,  κατατρόπωσε και το κεντροδεξιό και το σοσιαλιστικό κόμμα. Η Λεπέν αναμένεται να κερδίσει περίπου τα τρία τέταρτα των 74 θέσεων που αναλογούν στη χώρα.
Στη Βρετανία το UKIP επικράτησε έναντι των παραδοσιακών πολιτικών σχηματισμών, με το Εργατικό Κόμμα να έρχεται δεύτερο και τους Συντηρητικούς του Πρωθυπουργού, Ντέιβιντ Κάμερον, να καταλαμβάνουν την τρίτη θέση. «Δε θέλω η Βρετανία να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θέλω η Ευρώπη να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση», δήλωσε ο Φάρατζ.
 
Οι φιλοευρωπαϊστές βρίσκουν παρηγοριά στη σκέψη ότι οι ευρωσκεπτικιστές είναι χωρισμένοι μεταξύ αριστερών και δεξιών. Ακόμη και η ίδια η δεξιά, είναι διχασμένη και εκτείνεται από τους Ευρωπαίους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές (εκπροσωπούνται από τους Συντηρητικούς της Βρετανίας), στο αντιευρωπαϊκό κόμμα Ευρώπη της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας (εκπροσωπείται από το σχηματισμό του Φάρατζ) μέχρι ένα πιο ριζοσπαστικό, ακροδεξιό κίνημα, σαν της Λεπέν. Ο Φάρατζ έχει αρνηθεί να ενώσει τις δυνάμεις του με τη Λεπέν, εγκαλώντας τη για τη ρατσιστική ταυτότητα του σχηματισμού της. Την ίδια στιγμή, ο κύριος σύμμαχός της, Γκέερτ Βίλντερς (Κόμμα της Ελευθερίας), έρχεται τέταρτος στην Ολλανδία, ενώ το Λαϊκό Κόμμα της Δανίας, το οποίο ήρθε πρώτο, κράτησε επίσης αποστάσεις από τη Λεπέν.
Μολαταύτα, οι Ευρωσκεπτικιστές έχουν πλέον πολιτική δυναμική. Οι κυβερνήσεις σε Αγγλία και Γαλλία αντιμετωπίζουν ένα οξύ δίλλημα σχετικά με το πώς πρέπει να ανταποκριθούν. Το πιθανότερο είναι ότι θα σκληρύνουν τη στάση τους σε μια σειρά θεμάτων και πιο συγκεκριμένα στη μετανάστευση και τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 
Ο Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, υποψήφιος για την Προεδρία της Κομισιόν με το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (που τερματίζει πρώτο και καταλαμβάνει 212 έδρες), παραδέχτηκε ότι χρειάζεται να συμβιβαστεί κατά κάποιον τρόπο με τα ευρωσκεπτικιστικά κόμματα. Το μεγαλύτερο πρόβλημά του θα είναι μάλλον με τους αρχηγούς. Ο Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Βίκτωρ Όρμπαν, δήλωσε πως δε θα τον  υποστηρίξει, ενώ ο Κάμερον αντιτίθεται γενικά σε όλους τους επικεφαλής των ευρωπαϊκών σχηματισμών. Παραμένει, όμως, ασαφές εάν ο Κάμερον έχει τη δυναμική να συγκεντρώσει μια μειοψηφία αρνησικυρίας.

Πηγή: The Economist

email